مرجع دانلود پرسشنامه و ابزار استاندارد در تمامی رشته ها,طراحی پرسشنامه

ترم آخر

آزمون,طراحی پرسشنامه,روانشناسی,مدیریت,پرسشنامه استاندارد,پرسشنامه رایگان,مشاوره آماری ,سایت پرسشنامه,نرم افزار رایگان روانشناسی,سفارش

خانه / آرشیو تگ: پرسشنامه دینداری

آرشیو تگ: پرسشنامه دینداری

پرسشنامه دینداری (حاجی زاده میمندی و یوسفی، 1392)

هدف: ارزيابي میزان دینداری

تعداد سوال: 8

تعداد عامل: 1

شیوه نمر گذاری: دارد

تفسیر: دارد

روایی و پایایی: دارد

منبع: دارد

نوع فایل: word 2007

همین الان دانلود کنید

قیمت: فقط 2400 تومان

خرید فایل

Desc (1)

پرسشنامه دینداری (حاجی زاده میمندی و یوسفی، 1392)

توجه: با توجه به اینکه اغلب محصولات این سایت حاصل تلاش های بدون وقفه تیم ترم آخر می باشد، هر گونه کپی برداری از مطالب سایت به صورت جدی پیگرد قانونی خواهد داشت.

کسان بسیاری دین داری را در ظاهر افراد و انجام دادن کارهایی از قبیل نذر کردن، اطعام دادن، سفرهای زیارتی و انجام مناسک می دانند و اگر کسی پایبندی به این امور داشت و یا به عزاداری و گریه برمصیبت اهل بیت و داشتن تسبیح و بگفتن ذکر و صلوات همت گماشت،ا و را دین دار می دانند و اگر در جامعه محافل برگزاری دعا و شعائر و جشن و اعیاد دینی و عزاداری رونق گرفت و یا ظواهر دینی به خوبی رعایت شد، آن ها را دلیل دین داری جامعه می دانند. برای آنها مهم نیست که در جامعه جهل، فقر، فساد، نا امنی و اختلاف طبقاتی رواج داشته باشد. تنها چیزی که برای آنها اهمیت دارد، رواج شعائر و مناسک دینی و اجرای ظاهری شریعت است.

اما گروهی دیگر در این که برخی از کارهای فوق می تواند نمایانگر دین داری فرد و جامعه باشد، تردیدی ندارند. اما تنها آنها را علامت های دین داری نمی دانند و معتقداند که دین داری شاخص هایی همچون: راستگویی، امانت داری، احترام به حقوق افراد، دخالت نکردن در زندگی خصوصی دیگران، حُسن همجواری، عطوفت و… دارد. در سطح جامعه هم، جامعه ای را دین دار می خوانند که با ستم مبارزه کند، در جهت نفی فقر، فساد، تبعیض و برقراری عدالت کوشش کند. در میان آنها تعاون و همکاری و روح مودت و محبت و گذشت وجود داشته باشد.حکومتی را دین دار می دانند که رابطه اش با مردم رابطه گرگ و میش، قلدری و چپاولگری، تبعیض و رانت خواری و ایجاد رعب و وحشت نباشد و مردم آن حکومت را با اختیار و طیب خاطر انتخاب کرده باشند و روابط دولت و ملت با اعتماد متقابل باشد. همه قدرت در دست فردی متمرکز نباشد تا هرکاری خواست انجام دهد. هم نظارت درونی و معنوی در چنین حکومتی برقرار باشد و هم بیرویی. مردم بتوانند سخن خود را بگویند، انتقاد کنند و اشکالات جامعه را نیز برطرف سازند.

پس دین داری و دین دار شدن دارای علایم و نشانه هایی جز آن است که ما در ظاهر برداشت می کنیم. نماز، روزه، حج و… همه برای ایجاد آن علایم اند. اگر ما کاری کردیم که این حالت ظاهری انجام شد، اما آن هدف اصلی پدید نیاید، در ایجاد دین داری موفق نبوده ایم.

امام صادق می فرماید:

«انّ اللّهَ لَم یبعث نبی الاّ بِِصِدق الحَدیث و أداءِ الأمانة إلی البرّ و الفاجِر؛»

خداوند پیامبری را مبعوث نکرده مگر این که دعوت به راستگویی و ادای امانت به افراد خوب و بد کرده است».1

به همین دلیل برخی از این روایات ما را از ظاهرسازی ها پرهیز می دهد و می گوید: نماز و روزه، طولانی شدن رکوع و سجود خوب است، اما اینها دلیل ایمان و دین داری نیست؛ زیرا چه بسا این کارها در اثر عادت انجام گیرد.2

رابطه دینداری و اجرای احکام دینی

آیات زیادی تأکید می کنند که زور و اجبار تأثیری در پذیرش یک اعتقاد ندارد، مثلاً در سوره بقره می فرماید: «لا إکراه فی الدین». (سوره بقره، آیه 256) و در جای دیگر می فرماید: «أفأنت تکره الناس حتی یکونوا مؤمنین…»(سوره یس، آیه99) «پیامبر تو می خواهی مردم را مجبور کنی که مؤمن شوند». قرآن حتی به این اندازه هم اکتفا نمی کند و در آیات دیگر می گوید: پیامبر تو چیره گر نیستی، ما اگر بخواهیم می توانیم آیات خود را بفرستیم تا مردم خاضع و خاشع و تسلیم شوند.

این آیات صراحت دارد که زور و جبر در دین و معنویت نیست؛ زیرا خداوند انسان را به خلاف دیگر موجودات، با اراده و اختیار قرار داده و ثواب و عقاب آنها را هم براساس اراده اش نهاده است؛ یعنی انسان بهشت و جهنم را با اراده خودش انتخاب می کند. یا می فرماید: «وما أنت بجبّار؛ پیامبر تو جبار نیستی».(سوره ق، آیه 45) یا در باب تبلیغ می فرماید: «ادع الی سبیل ربّک باالحکمة و الموعظه الحسنه»؛ در دعوت به سوی پروردگارت با حکمت و موعظه حسنه مردم را بخوان. (سوره نحل، آیه 125)

قلمرو اجرای شریعت

گروهی براین باورند که می بایست در اجرای احکام دینی، در تمامی حوزه های فردی و اجتماعی از قدرت و زور استفاده کرد، حتی اگر به خشونت و کشتن افراد بیانجامد. آنها می گویند حکومت وظیفه دارد همه مردم را به بهشت ببرد، اگرچه آن ها نخواهند و مردم را از جهنم رفتن بازدارد، گرچه هنوز به آن معتقد نباشند.

بی شک، نخستین وظیفه حکومت دینی پیش از آن که بخواهد به ظواهر دینی اهتمام ورزد و شعائر و ظواهر را درست کند این است که در شکل کلان، جامعه را در روند درست و سالمی قرار دهد و زمینه های هدایت پذیری انسانها را فراهم آورد و موانع آن را از میان بردارد. حکومت دینی در سطح برنامه ریزی و سازماندهی وظیفه دارد بیشترین تلاش خود را به رفع موانع هدایت و برداشتن عوامل فساد و انحراف معطوف دارد و شرایط گرایش مردم را به طرف حق، نیکی و درستی فراهم نماید.

جوهر دین به اعتقاد قلبی افراد باز می گردد و اگر عمل صالح مطرح است نشانه و علامت دین داری افراد است و حکومت دینی که براساس اعتقاد و گرایش فکری خاص گام برمی دارد، مسؤولیت ترویج اصول اعتقادی را به عهده می گیرد که یکی از شئون آن راهبری به امور معنوی و هدایت به امور غیبی است؛ اما به این معنا نیست که از هرروشی می تواند استفاده کند و عملی برخلاف طبع انسان انجام دهد. طبع انسان زور و قلدری نمی پسندد؛ لذا حکومت دینی این مسؤولیت را باید متناسب با طبع و سرشت انسان انجام دهد و از کارهای خشونت آمیز و منزجر کننده پرهیز کند.

حکومت دینی علاوه برتکفل امور مادی و برقراری عدالت و ایجاد توازن و برداشتن فاصله ها و اتکای به مردم، نسبت به معنویت و هدایت مردم خود نیز مسؤول است؛ اما لازمه این امور الزام و اجبار نیست؛ زیرا حکومت دینی متکی به ایمان مردم و ایمان از مقوله پذیرفتن و جذب شدن و دوست داشتن است، لذا بیشترین سعی حکومت آن است که راه های شناخت و معرفت مردم را فراهم و موانع را برطرف سازد. اگر شبهات و اشکالاتی در ذهن مردم جای گرفته؛ باید آنها را شناسایی و به طور مستقیم یا غیر مستقیم به آن ها پاسخ دهد. اساساً تصرف مستقیم و اجبارگونه در دل مردم امکان ندارد و اجبار و ارعاب هم در این مورد کارساز نیست. مگر در صورتی که به حقوق عمومی جامعه و یا به موانع هدایت و سلامت جامعه ارتباط پیدا کند؛ مانند فساد: فحشا، نا امنی، سوء استفاده، رشوه و دهها مقوله ای که وجود آن ها برخلاف عدالت، معنویت و امنیت به حساب می آید.

وقتی خداوند فلسفه خلقت انسان را آزمایش و امتحان می داند و می فرماید: «اَلّذی خلق الموت والحیاة لیبلوکم أیکم أحسن عملاً؛ خدایی که مرگ و حیات را آفرید تا بیازماید چه کسی عمل بهتر انجام می دهد». (سوره ملک، آیه2) این آزمایش و امتحان درجایی تحقق می پذیرد که اختیار و اراده باشد. در جایی که ترس و اجبار است، جایی برای اختیار و حق انتخاب باقی نمی ماند و عمل از روی اجبار ارزشی ندارد.

از سوی دیگر، بسیاری علی رغم اینکه در زمینه انتخاب عقیده و تحقق ایمان در جامعه، معتقد به آزادی عقیده و اندیشه هستند اما وقتی نوبت به اجرای احکام شرعی می رسد، حکومت را مکلّف به اجرای آن می دانند و حکومت دینی را پاسدار، حافظ و مجری احکام در جامعه می دانند. آنها بدین گونه معتقدند که حکومت دینی باید تمام تمهیدات عملی و دستگاه های نظارتی خود را برای اجرای فروع دینی فقهی و اخلاقی به کارگیرد تا احکام دینی مو به مو اجرا شود. حتی اگر این کار به اکراه و اجبار و خشونت همراه باشد؛ دلیل آنها این است که تفاوت حکومت دینی با حکومت غیر دینی در به اجرا در آوردن احکام دینی است.

ولی با توضیحاتی که ارائه شد دریافتیم که این اندیشه به شدّت مورد تردید است؛ زیرا درست است که حکومت دینی پاسدار اخلاق و مروج ارزشهاست و حمایت از اخلاق و توجّه و مراقبت از ارزش های دینی جامعه از وظایف دولت شمرده می شود، اما چنین اهدافی و تعقیب چنین وظایفی موجب آن نمی شود که در زمینه اعمال فردی از روش های مستقیم و آمرانه استفاده شود. بهتر آن است که از روش های غیر مستقیم ـ یعنی ارشاد و هدایت و ایجاد و تمهیدات تشویق آمیز ـ استفاده شود. همچنین حکومت باید رفتارهای ناهنجار را در جامعه شناسایی و عواملی را که سبب بروز چنین هنجارها و رفتارهایی هستند از بین ببرد. بدیهی است که هرگونه اجبار، نتیجه معکوس دارد و قدرت و شدت، مایه تنفر طبع و انزجار و رواج ریا و نفاق عملی می گردد.

به بیان دیگر، دولت باید در زمینه تکالیف عملی شرعی، زمینه امرو نهی، ارشاد و هدایت را فراهم آورد. زیرا الزام و اجبار، تهدید و مجازات در اعمال و احوال فردی و امورات شخصی و احکام عبادی معنی ندارد، مگر در جایی که به کیان جامعه و اخلاق و حقوق عمومی باز گردد و ترک آن در جامعه به حیات و استقامت دین و اخلاق عمومی مردم آسیب رساند که در آن صورت هم الزام و اجبار نخستین راه حلّ نیست و تا جایی که ممکن است باید از شیوه های دیگر استفاده کرد.

1ـ کلینی، اصول کافی، ج2، ص 307.

2 همان، ص 105.

پرسشنامه دینداری در جامعه ایرانی (هاشم زهی و مهدوی، 1391)

هدف: ارزيابي میزان دینداری در جامعه ایرانی از ابعاد مختلف (بعد پیامدی، بعد اعتقادی، بعد عاطفی، بعد مناسکی)

تعداد سوال: 7

تعداد بعد: 4

شیوه نمره گذاری: دارد

تفسیر نتایج: دارد

روایی و پایایی: دارد

منبع: دارد

نوع فایل: Word 2007

همین الان دانلود کنید

قیمت: فقط 2400 تومان

خرید فایل

هدف: بررسی عوامل موثر بر همکاری دانشگاه و صنعت (عوامل مالی، عوامل فرهنگی و اجتماعی، عوامل آموزشی، عوامل مدیریتی، عوامل ساختاری)

پرسشنامه دینداری در جامعه ایرانی (هاشم زهی و مهدوی،  1391)

توجه: با توجه به اینکه اغلب محصولات این سایت حاصل تلاش های بدون وقفه تیم ترم آخر می باشد، هر گونه کپی برداری از مطالب سایت به صورت جدی پیگرد قانونی خواهد داشت.

مطالب مرتبط:

۱- مقیاس راهبردهای مقابله ای نوجوانان فرایدنبرگ و لوییس (ACS)

۲- پرسشنامه سنجش معنویت هال و ادواردز (۱۹۸۶)

۳- پرسشنامه تعهد مذهبی ورتینگتون و همکاران (RCI-10)

۴- پرسشنامه دیدگاه ارزشی لوزیر

۵- پرسشنامه دوسوگرایی مذهبی (بر اساس گزاره های قرآن و نهج البلاغه)

۶- پرسشنامه پایبندی مذهبی (بر اساس گزاره های قرآن و نهج البلاغه)

۷- پرسشنامه باور به جهان آخرت عادلانه اسلامی

۸- پرسشنامه باور به جهان آخرت

۹- پرسشنامه مقابله مذهبی پارگامنت (RCOPE)

۱۰- پرسشنامه جذب به نماز در دانش آموزان

۱۱- پرسشنامه سلامت معنوی پولوتزین و الیسون

۱۲- مقیاس رضامندی زناشویی اسلامی

۱۳- پرسشنامه سنجش دنیاگرایی (مسد)

14- پرسشنامه میزان مذهبی بودن والدین گرنکویست

15- پرسشنامه جهت گیری مذهبی آلپورت

16- پرسشنامه هوش معنوی بدیع و همکاران

17- پرسشنامه دینداری گلاک و استارک

18- پرسشنامه سنجش رشد اعتقادی

19- پرسشنامه دینداری (رازقی و همکاران، 1396)

پدیده دینداری (religiusity) از موضوعات قابل توجهی است که اهمیت آن را از کثرت تلاش هایی می توان دریافت که در سال های اخیر برای ساخت و به کارگیری سنجه های دینداری مصروف شده است. این تلاش ها از دل اقتضائات و ضرورت های قابل درکی بیرون آمده است که نمی توانست بدون پاسخ باقی بماند. ضرورت این مطالعات به طور عام برخواسته از نفوذ و اعتباری است که هنوز دین برای انسان و اجتماع دارد (شجاعی زند،35:1384).دین اصل وحدت بخش و زمینه مشترکی را فراهم ساخته و به انسان اجازه می دهد تا با فائق آمدن بر تمایلات خودخواهانه اشان و به خاطر عشق به همنوعانشان فراتر از این خودخواهی ها عمل کنند.